از شما چه پنهون دیروز که 2-3 بار تکرار پارازیت این هفته از voa پخش شد، با دیدن صحنه هایی از صانع و محمد، کلی داغ دلمون تازه شد.
این نوروز بدون این عزیزان سبز و سایر شهدا بسیار غم انگیزه.
چرا در این مملکت جان انسان ها اینقدر کم اهمیت است، که یک بسیجی، با گلوله، جان یک دانشجوی فرهیخته که کلی زحمت کشیده و کلی پدر و مادرش رنج دیدن تا بزرگ شده، بگیره.
آیا اون بسیجی لحظه ای فکر کرده که با صدای یک گلوله، سال ها تلاش به باد میره؟
واقعاً اینها چطور اسم مسلمان که هیچ، اسم انسان که هیچ، اسم موجود زنده روی خود میزارن؟
خلاصه در این نوروز با یاد اینکه اگر شهدا بودند در حال حاضر چه می کردند و با چه شوقی به دیدن اقوامشان میرفتند، گرد غمی بر این عید ما نشست...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر